Gastcolumnist weer op dreef…

PAKJE FRIET

friet
Ik vraag me af, of er in ons belgenland, enkelingen te vinden zijn, die nog nooit een pakje frieten hebben opgeslokt? En dan spreken we nog niet over de daarbijhorende attributen, zoals mayonaise, frikandellen, bouletten, chicken fingers, vuurvreters, en een bende andere pikante nakomertjes, die onze smaakpapillen netelen.

Laat me er ook een mixture van nostalgie bij sleuren, een verbondenheid van alle tijden en gelegenheden, voor elke laag van de bevolking en voor groot en klein, want wie werd er nooit bekoord door die frietkotjes, die onze neuzen streelden, met het aroma van bakkende frieten, tijdens het naar huis wandelen, na een disco-avond, bevend van de kou, op een late winteravond.

Gisteren, reed ik zo een kotje voorbij, en mijn auto gehoorzaamde mijn neus, die mijn voet vol op het rempedaal deed trappen. Want ook al eet ik bijna nooit frieten, toch is en blijft het moeilijk, ze het naast me neer te leggen, die frieten. Deze keer echter, omzwachtelde de geur van die ranke stokjes mijn ego, als een magische nevel, en ik kon het niet laten

Twintig minuten later, zat ik in de zetel, omsingeld door frisdrank, mayonaise, frikandel special, een boulet en het pakje zalige frieten. De mayonaise klodderde tot in mijn mondhoeken, en gulzigheid zorgde ervoor, dat mijn mond mijn handen niet kon volgen, met als resultaat een overvolle maag, maar toch met een brede triomferende glimlach, om mijn met mayonaise besmeurde mond, want de frietjes smaakten heeeeerlijk

André Raes

Advertenties

Columnist AndrĂ© Raes is terug na een moment van … stilte

BOEKET VOOR MARIEKE VERVOORT

Soms dienen bloemetjes, om er iemand in te zetten. Wel, wie herinnert het zich niet, 2012, de Paralympics, waarin Marieke voor ons land goud en zilver behaalde.
Alsof het gisteren was, zie ik haar die laatste bocht uitvliegen, om typisch voor haar, alle kracht uit die fantastische armen te sleuren, en doodmoe als eeste over die streep te vliegen. Ik zal het nooit vergeten

Ze werd verheven tot grootofficier in de kroonorde, brak het ene record na het andere, en werd wereldkampioene. Maar in 2014, liep ze, tijdens het koken, tweede- en derderangs brandwonden op, over haar ganse lichaam, en werd behandeld in Neder-Over-Heembeek. De Memorial Van Damme, kon ze vergeten

Sindsdien promoot ze sport voor het leven, en haar sky high for all, is op haar enthousiasme geschreven. Haar projecten, “a song for Marieke”, “een concert”, “theater” en een “Ice walk”, doet ze, ter ondersteuning van het kinderbrandwondencentrum “Pinocchio”, waarin ze zelf langdurig werd behandeld. Daarenboven stunt ze op 14 mei, met een bungeejump, om te bewijzen tegenover iedereen, dat zelfs the sky, niet haar limit is.

Maar wat me het meeste bekoort, is haar standvastigheid, die enorme drive, waarvoor ik nederig mijn hoofd buig. Wat ze allemaal heeft meegemaakt, is om eventjes bij stil te staan, en de haren op je lichaam, te laten recht veren. Haar innemende doelstelling heeft mijn hart geraakt, en Marieke, ik wens je alle succes toe, in alles wat je maar mag ondernemen, want jouw open hart, en je integere ziel staan op de juiste plaats. Je bent mijn voorbeeld, en dat, voor vele anderen

Fotorecht vandaag.be

Fotorecht vandaag.be