Knokke : Theater Taptoe eert Magritte

Theater Taptoe brengt hemelse ode aan René Magritte

Magritte

Na 50 jaar overlijden komt René Magritte terug tot leven in zijn eigen unieke “Magritte zaal” in het Casino Knokke.
Uniek en surrealistisch: in Knokke-Heist beleef je het allemaal! Op 14, 15 en 16 april 2017 kan jong en oud genieten van de familievoorstelling HEMEL in het Casino te Knokke. Deze woordeloze theaterproductie speelt zich af in zijn eigen surrealistisch universum gevuld met wolken, objecten en laat niemand onberoerd. Magritte prikkelt de zintuigen, doet verbazen en maakt nieuwsgierig met een speelse toets. Hij ontmoet objecten, mensen én zichzelf in de wereldberoemde schilderijen. Voor kinderen de ideale kennismaking met de wondere wereld van René Magritte!
Dit knap staaltje van figurentheater wordt ondersteund door live muziek van I Solisti del Vento in een exclusieve remake van Theater Taptoe’s meest geliefde voorstelling met een internationaal artistiek hoogtepunt. Als afsluiter krijgt het publiek de kans op een vrijblijvende rondleiding in het Casino.

PRAKTISCH :

HEMEL – Luk De Bruyker

Casino Knokke – Magrittezaal

Prijs 10 euro / 7 euro uitpas

– Vrijdag 14 april 20 uur – première

– Zaterdag 15 april 11 uur

– Zondag 16 april 11 uur

Tickets en info via

Cultuurcentrum Knokke-Heist

T 050 630 430 of cc.ticket@knokke-heist.be

Website : cultuur.knokke-heist.be 

Advertenties

Een streepje poëzie van Marc Nelen

Those bloody sunday evenings

 

Kitchen full

Of dirty dishes

Sons are gone

I don’t know where

 

Lazy sunday

Is now punished

All next week

I’ll have to pay

 

Have a last glass

Of french red wine

One too much

Still not enough

 

Monday’s waiting

Me for earning

Enough money

All the week

 

 

Marc Nelen

23 october 2016

Spelen met de satire van Nelen

The Loft ( uit het te verschijnen roman : Het rode gangreen)

Op de beroemde maar discrete Luxe Beurs voorbehouden voor Loftsocialisten

genaamd : ” The Loft ” ( enkel toegankelijk met rode partijkaart ) dwaalt Bruno brommend rond
Zijn Zeiljacht heeft hij na het Optima debacle van de hand gedaan in een discrete haven voor aangespoelde fiscale bootvluchtelingen ergens in de Bermuda driehoek

Zijn boot ,

De ” I am sailing “heeft Bruno , na een ellenlange chantage-affaire heel duur verkocht aan een Britse Rockster die anoniem wenst te bliijven omdat hij Bruno dertig jaar geleden al geplagieerd zou hebben voor de titel van een liedje

Naast zijn boot lag trouwens ook het luxe Motor Yacht van een Gentse business ex-vriend die vandaag trouwens nog weinig vrienden heeft om op zijn boot een feestje te bouwen en die daarom zijn Yacht, De ” fluctuat genect et dus mergitur “, ook net verkocht heeft aan een nieuwe zakenrelatievriend die een gerechtsdeurwaarder schijnt te zijn

” Wat zou ik me nu kopen ?
Ik zit ook nog met de kredietkaart van Leona,  met Honderden kleedjes van Pecotex met de commissielonen van Raoul, met de vergoedingen voor fictieve kosten van de Antwerpse politie, met het geld van Agusta dat Frank Vandenbroucke voor hij het opbrandde met of tegen zijn gusta aan mij gegeven heeft

Wat zou ik er mij allemaal mee kopen ?

Iets niet te opzichtig, iets discreet en praktisch waarvan  ik kan zeggen dat ik het net opgebrand  hebben, moesten ze vragen van waar al dat geld komt

Dat moet ik hebben. ”

En mijmerend komt hij  toevallig Patrick tegen, tussen de stand van Agusta en die van een treinstellenbouwerdie ook al anoniem wenste te blijven tav. niet partijkaarthouders

“Ha de Patrick ,hoe is ’t , jongen … en met de voetbal ” ? “Wel, ca va, just de resultaten voor het seizoen 2017-2018 van mijn ploegeske aan een gokchinees verkocht .

Bel mij maar voor dat ge inzet , ik zal u tippen. Maar denkt dan ook nog eens aan mij , niewaar “?

“Ja , Patrick , juist ! Eerst van d’anderen nemen en dan pas aan ons geven dat is toch onze edele credo bij de Sossen . We zijn toch geen naïeve idealisten zoals Robin Hoed !

Patrick ,  ge weet toch kameraad , ik heb nog  altijd die Visa kaart hé ! Ik heb ze laten verlengen .Code 0105 . Vraag ze mij maar als ge ze nodig hebt . ” “Dat vergeet ik niet ! Bedankt kameraad ”

Bruno de beer ijsbeert verder.Heen en weer. Alsof hij op het laatste door de opwarming van de aarde overblijvend stukje Noordpoolijskap een boei aan het zoeken was.

Zoals de pianist op de verlaten Titanic. Hij heeft daarnet aan de Pop’up Wurst eettent een trendy  Red Loft Haute Dog Sossen Sossies gegeten. Maar dat kon zijn honger niet stillen

Daarbij, toen hij zijn eerste hap van de Red Hot chilly peppers sossen sossies wilde nemen is die met de tierelantijn van ajuin, de zweverig chili, de glibberige tomaat en de plakkerige pikante pepers langs zijn dure Armani broek op zijn nog duurdere Ambiorix schoenen gegleden.

“Pfhh 80 euros worst, 600  euro broek, 800 euro schoenen zal me worst wezen”

Bruno briest. Hij wil iets deftigs doen.  Met andermans kapitaal. Het moet rollen, opbrengen.

“Daarbij ,een socialist kan toch niet slapend rijk worden ? Dat hoort niet ”

Hoort hij zichzelf zeggen , zonder echt te luisteren
Een crème kleurige tweedehands Bentley staat te blinken van onschuld en onvermogen

In het midden van de Beurs :

“Te koop wegens vertrek naar het buitenland , alles erop en eraan , buiten

de benzine , want ik kreeg van mijn vrienden de Visa kaart niet meer om bij te tanken  . JP”

“Neen , niets voor mij .

Daarbij mijn pa heeft altijd gezegd :.

We hebben principes in onze familie. Wij kopen geen dure auto’s à la Bentley. Daarbij , met onze korte benen kunnen we toch niet aan de pedalen”. “En daarbij crèmekleurig  …Neen, te opzichtig “, vond Bruno.Ietwat verder las hij  :

“Luxe kantoren. Gemakkelijk om te bouwen tot socialistenloftte koop Strategisch gelegen aan de Keizer Karelstraat te Gent, tussen Vooruit , Bond Moyson en Stadhuis  ”

“Niet slecht , maar ja, in Leuven heeft Pa ook al zoveel vastgoed.

Zelfs het Stadhuis is van hem en Optima heeft sowieso al voor een zorgeloze Fiscaalvrije  Familiale Vastgoed Erfenisplanning gezorgd. We hebben het beter voor elkaar dan de Saxen-Coburgs “, grinnikte Bruno .

Daarbij , hij had het wat gehad met bakstenen. De stakers halen ze gewoon uit de muur om ermee  naar zijn hoofd te gooien

Neen neen!  Iets discreet…Snel verbrandbaar. Frank had het hem aangeraden toen hij terug kwam van zijn Doctoraat in Oxford op kosten van de partij :

“Een goede socialist moet andermans geld kunnen verbranden “.De Franse collega-Socialisten noemen dat : ” un flambeur”.

Plots valt zijn oog op een bevallige Batida de coco verschijning,  een Fa met limoenen,e en Bond girl op Copacabana, een Martini on the rocks zeemeermin die achter de balie van een exotische loftstand met aanlokkelijk  opschrift staat :
” Droom en Discretie   : Tweedehands  Panamapapers  te koop . Vraag Batida. Ziet ge wel dat ze Batida noemt !

Bruno aarzelt niet , stapt er met zijn korte beentjes resoluut naartoe ( het duurt dus iets langer dan de tijd dat ik het geschreven heb ) en terwijl hij zich scheel kijkt op de décolleté van Batida die nog dieper leek dan het onlangs uitgediepte Panamakanaal waar ze vandaan moest komen, doet hij zijn zonnebril op om er als  een geloofwaardige vermogende  VLD-er met  Europarlementariërs’ woekerwedde , daarbij horende royale dagvergoedingen ,  gecumuleerde bestuurdersvergoedingen en dientengevolge riant Landgoed in Toscane…

En fluistert met trillende , opgewonden stem  : “Buenas Dias Senorita. My name is Tea ,Bruno Tea ( vanwege de antitabakreklame verordening heb ik de naam van mijn sowieso al fictieve personage moeten aanpassen nvda )

Ik ben sterk geinteresseerd in een miljoen of twee drie van die tweedehands panamapapieren. Ik heb maar één vraagje : kunt u mij garanderen dat die brandbaar
zijn “?

Marc Nelen

bermuda

Uw correspondent vanuit de Bermuda Driehoek waar de laatse jaren eerder Yachten , geld en socialisten dan vliegtuigen verdwijnen. Et Viva la Revolucion ! Ik weet nog niet of ik er ooit van terugkom van dit paradijs…

(25 juni 2016)

 

 

 

DE PASTINAAKBURGER

De pastinaakburger ( of BV burger)

 

Hebt u al ooit het voorrecht ( zonder ge) gehad

Om een pastinaakburger te eten ?

 Neen ?

Conseil d’ami :

Na het lezen van deze column

ONMIDDELLIJK  deze tekst CTRL ALT DELETEN

Uw laptop anoniem in  het container park dumpen

Of verbranden vanachter in uw tuin met uw composteerbaar afval

En een nieuwe ongepollueerde laptop aanschaffen

 

Sorry maar dit is existentieel

 Want u moet vermijden

Dat  who ever ook uw eten zou bereiden

Op het idee zou komen

Om u een pastinaakburger te serveren

 

Ik heb gisteren middag genoten

Van een pastinaakburger

De pastinaak

Is een groente of een patat

Of een transgender tussenin

Dat reeds in de tijd

Van onze grootmoeders

Met uitsterven bedreigd was 

 Welnu

Wij maakten ons daar weinig zorgen over

 We leefden toen

Jong en onbezorgd

In de  golden sixties

Waar het gouden frietvet

Van de frieten afdroop (Zucht)

En wij daarom nooit van de zondagse familietafel afdropen

 Dat was nog eens een tijd !

 Maar nu

Nu

 Pastinaakburgers !

 De burger is de valstrik

Het paard van Troje

Waar ze stiekem

De smakeloze pastinaak

In wegmoffelen  

 

“Wil je een burger “?

“Ho ja lekker”

“Een lekkere pastinaakburger , doen we “!

“Pasti… na ja …doen we dan….”

 Het paard is binnen

 Krijg zo’n beest maar in je maag

 

En terwijl ik mijn pastinaakburger

Zo groot als een paard

Probeerde binnen te krijgen

Zocht ik

Ter verstrooiing en ter motivatie

Naar uiterlijke gelijkenissen

Tussen mijn vrouw en Pascale Naessens

De vermoedelijke uitvindster

Van de pastinaakburger

 

Beetje fantaseren

Helpt bij het slikken

 En inderdaad

Ik zou het haar moeten zeggen

Dat ze Pacales’ keuken absoluut niet hoeft na te bootsen

Om op haar te gelijken

 Ik waande me even

Paul Jambers

En troostte me 

Bij de gedachte

Dat hij

Dergelijke marteling

Driemaal per dag

Moest ondergaan

 

Terwijl ik

Slechts om de week

Door de aanvallen van

Het paard van Troje

Werd verrast

 

Verzonken in gedachten 

Aan tafel met Pascale en Paul

Geraak ik dan toch

Door mijn pastinaakburger

 

En als ik opgelucht

Mijn vork neerleg

Na de laatste hap

 Zegt mijn vrouw :

” Vanavond Quinoa schat ” ?

“Quinoquoi ? Euh ja Pasca…euh ja schat , goed idee”

 

Ik zal haar eens moeten zeggen

Dat ze nu al genoeg op Pascale gelijkt

 PASTINAAKBURGER

 

 Paul euh pardon Marc Nelen

( waar gebeurd verhaal op 29 april 2016 )

 

Het ‘ei’ van de gastcolumnist

In mei leggen alle stakers  een ei(s)

 

Goede morgen beste toehoorder ,

 

U luistert naar Radio Welvaarstaat

Alles gaat goed met onze Welvaartstaat . Zolang u maar tijdig uw belastbaar inkomen burger plichtig op de Kaaimaneilanden  hebt geparkeerd .

 

Hierbij het ochtendnieuws .

De perspectieven voor deze week zijn goed.

Tot ieders opluchting zijn de stakingen na dit lang Pinksterweekend weer op gang gekomen .

De mooie lentedagen in mei en juni inspireren ons om bruggen te slaan .

Bruggen tussen de Bezondigde Hoogdagen van Vergeten  Heiligen en de nog Schijnheiliger Welverdiende Weekends  .  

Als we dit nog eens zien in de context van de Blijde Verwachting  van het Overgroot Onbevlekt Verlof  , dan kunnen we niet anders dan juichen voor het quasi overaanbod aan stakingen dat  ons leven zoveel dragelijker maakt ..

Voor elk wat wils de komende maanden dus !

Echter , teneinde u , luisteraar , te begeleiden en u te helpen bij uw persoonlijke keuze tussen alle aanbod  , hebben wij  , uw kwaliteitszender Radio Welvaartstaat ,  een Top ! selectie gemaakt van alle stakingen van 24 U en langer.

Halverwege de lijst ,  ja ze blijft wel uitgebreid ! , zal een muzikaal intermezzo verzorgd worden door ‘”Het Verenigd Koor van het Rode Leger en de Wiener Saengerknaben  ” . Een initiatief van het Bisdom van Brugge .

Dit intermezzo is gesponsord door Fitness club BBB (Bleu-Blanc-Belge) ,Wielerterroristenclub de WCCC eendjes , en door de Vakbonden ABCV , ACVu ,  DeJaVu .

 Ook stakingspikkettenfabriek Hoetmovol (in massief hout dus) , en het Bisdom Brugge dat het Wienersaengerknabenkoor  zo hartelijk in haar schoot ontving , kunnen we tot onze hulle sponsoren rekenen .

Nadien nodigen wij u uit om naar ons hedendaags maatschappelijk debat , gevoerd door een aantal  vakkundige en vakbondige prominenten , te luisteren  :  “ Is met het nakend tijdperk van de 38 uren stakingsweek , de tijd voor aanslagen voorbij ” ?    

Radio Welvaartstaat wenst u hierbij alvast  een schitterende stakingszomer

 

The big brothers ,  Pifpi en Kafka , 17 mei 2016 .

HET HOEKJE VAN DE LOATHEMSCHE KLEPPE

 

DE LOATHEMSCHE KLEPPE KLEPT NOG MEER DAN OOIT

De tijd van de satire komt heel even terug.

Deur un tekurt an sens was de Kleppe in de kasse gerakt moar  ’t wierd tijd dasse doar weere uit kwamp.
d’Er kommen er de loatsten tijd ezuu veele uit de kasse. Zelfs iene van mijn mijn vlammen van in den tijd, Nansietse Die, kom nui uuk vertellen da ze eigentlijk lepsiesch es moar toch uuk un tsietse bie. Allee loetse, ge moet weten wa dadde wilt ee ! De mensch verschiet in niet niemier! Allee, ik goa bekennen da’k zelve oltijd veur de meiskes geweest ben en da’k nog altijd gien nieje zegge tegen un groen bloadse tussen de 40 en de 60… Moar nie ollemolle in iene kier hé!

Hiel wa vroegere lezers vroagdeggen mij dus nui en tons ne kier nen stok in ’t kiekenskot te smijten.
Da moe toch kunnen, zegdeggen ze. De deze mee lange tienen moe’n ulder moar mijten en ’t nie lezen.
Moar Birke let er toch op datter nie te veel Loatemsch in un stoat. De mieste van onze inweuners un kennen die toalle bijkanst nemier. ’t Es nog zuust uuk en ezuu goak’ tons moar ziere weere noar ’t Algemeen Nederlands.

Eerlijk gezegd vrienden, gemeentenaren, als ik zo van ‘De Drie Sleutels’ langs de vroegere Chaussée d’Amour’ naar Deinze cruise vallen mijn ogen haast uit hun kassen. Vroeger was dat een zalig avontuur. Je reed aan dertig, veertig per uur naar Astene om links en rechts te lonken naar de in de lichtjes dansende, bijna naakte meisejes van plezier. Nu zijn die dartele verschijningen verdrongen door de Las Vegas skyline van de luxe industrie en moet je het doen met de allesoverheersende toonzalen voor dure wagens, kasten, keukens, slaapcomfort en noem maar op.
Wie nu zegt dat de ‘Middenstand’ niet in de etalage staat, zoekt spijkers op laag water.

Ik herken mijn dorp haast niet meer ! Een kwelling voor iemand als ik, die op mijn lijn moet letten en de alcohol vermijden, is de aangroei van eethuizen en lounge bars. Ik ken weinig dorpen van amper 9.000 inwoners die dat aanbod in petto hebben.  Voor iedere beurs is er wat maar voor de ‘platte beurzen’ vind je niet zo je gading.

Wat me dan wel weer opwekt, is de heropbloei van het galerijleven. Dat was onderhand wat weggekwijnd en over zijn hoogtepunt heen. Ik weet het, op uitzondering van enkele grote namen, staat de vroegere Latemse Kunst op een laag pitje. Het wordt tijd dat we daar opnieuw onze schouders onder zetten om die waarden internationaal op te krikken. Als de samenwerking met de regionale musea eindelijk realiteit wordt, kunnen we in de ‘schaapstal’ en op de ‘Artiestenzolder’ de kunstliefhebber opnieuw lokken en vertederen met een waardige ‘wisselcollectie’. Wat me, op kunstgebied, dan echter weer tegen de borst stoot, is dat het koninginnenstuk ‘De Papeter’ voor lange tijd zou verhuizen naar het MuDeL. Mocht het nu voor een tentoonstelling naar Japan gaan, zou ik fier zijn maar amper tien kilometer verder naar Deinze, is je eigen gemeentelijk kunstpatrimonium naar beneden halen!  Wie doet nu zoiets! Maar kom, we zullen maar aannemen dat deze beslissing er kwam om de goede verstandhouding tussen de musea uit de Leiestreek levend te houden.

Op zich is dat misschien wel een goede zaak. Op een vaste collectie, ook al is ze waardevol, wordt de bezoeker van musea als Gevaert-Minne toch eerder snel uitgekeken. Ik vrees dat dit voor het vernieuwde Museum Gust De Smet ook die kant zal opgaan. Met Astère Verhegge was dat indertijd een verrijking. De brave man was als kleine jongen kind aan huis bij Gust en kon zo met wat gezapige, al dan niet verzonnen, anekdotes  de bezoeker een goed gevoel geven. Het wordt nu dus uitkijken naar de aanpak van een nieuwe conciërge..

In ’t Museum G-M zitten we wel met een probleem. De vroegere steen van ‘nonkel Bob’ was tussen de struiken geraakt en blijkbaar heeft iemand dat aan de klok gehangen. Nonkel wil nu zijn steen terug aan de ingang van het museum. ‘k Heb dat eens bekeken samen met het geoefende oog van onze vroegere cultuurfunctionaris en hem gezegd: “nonkel pastor, binnenkort hangen er meer borden aan de gevel van ons museum dan schilderijen binnen”. Hij kon dat beamen en nu staat ons College voor een dilemma wat te doen met die gedenksteen… Wij stelden voor een muurtje op te trekken aan de publieksparking en de steen uit 1994 daar als aandenken te plaatsen. Of dat advies zal meegenomen worden, durven we betwijfelen want wij hebben geen lepel om in de pap te roeren.

steen van bob [4302084]

Ik ging een a-politieke bijdrage neerpoten want mijn vroeger mandaat als notabele (lees: gemeenteraadslid) is nu toch al enkele jaren uitgezongen. Eerlijk gezegd, ik ben er niet rouwig om. Nee, eerder razend omwille van de toen gemiste kansen door toedoen van collega’s over de fractiegrenzen heen.

Laatst kon ik nog eens grasduinen door het kant en klare dossier voor de Oase. Wat een schitterend concept mét plaats voor podiumkunsten hadden we op een presenteerblaadje aangebracht! Wat lees ik nu? Renovatie voor een fortuin ! Kosten op het sterfhuis, vind ik.

Tot slot toch nog even de fameuze bib met geïntegreerd Archief en Documentatiecentrum. Een uitgelezen locatie met een bestemming waarover was nagedacht. Honderdduizend of meer euro weggegooid gemeentegeld aan studie en plannen. Waar blijft het alternatief? Ah ja, de Bouwmeester moet even raad brengen.
Nu, in dit Millennium moet misschien niet elke gemeente een POB hebben gezien de vlotte samenwerking met de bibs van ZOVLA maar het geeft een status. Ik bezocht de nieuwe bibliotheek van De Pinte! Geen heisa daar, de koe bij de horens gevat en daar schittert hij dan. Geen fractie of partij die er een kwaad woord over had. Alleen fierheid…

bib-latem

(Zo zou onze bib geblonken hebben aan de Sporthal Latem-Deurle)

 

Ik, ik krijg een sluier van tranen in de ogen als ik denk aan de jaren dat ik meevocht voor het ‘welzijn’ van mijn/onze dorpsgenoten. Op vandaag ben ik weer een gewone ingezetene van een dorp met het etiket ‘rijkste gemeente’ .Nu is het dus aan de huidige mandatarissen om de klus te klaren, dat imago uit te vegen en zich door ‘te zaaien naar de zak’ te profileren als wat Sint-Martens-Latem ooit was: ‘een kunstenaarsdorp in Vlaanderen’.

Ja, het zou me gelukkig stemmen in de media te horen, te zien en te lezen: “Deurle en Latem, dorpen waar zowel cultuur als natuur gekoesterd worden.”